Caresheet Luipaardgekko
home > caresheets > caresheet luipaardgekko
Veel mensen die met de reptielenhobby in aanraking komen beginnen heel vaak met een luipaardgekko. Persoonlijk vind ik dat niet vreemd, het zijn namelijk ook de meest gehouden reptielen onder de reptielenhouders. Tevens wordt er enorm mee gekweekt dus op reptielenbeurzen kom je meters tafels tegen waar ze worden aangeboden en dan over marktplaats nog maar te zwijgen. Er wordt wel vaak gezegd dat luipaardgekko's zeer makkelijke dieren zijn om te houden en redelijk stressbestendig, maar ik vind dat bij de keuze om ze te houden vooral de nadruk moet liggen op het feit dat het ook zeer interessante en leuke dieren zijn om te verzorgen.
Mijn eerste reptiel was ook een luipaardgekko. Nadat ik bij een vriend zijn luipaardgekko's had gezien, was ik meteen verkocht. Die grote dikke staart, mooie ogen en brede glimlach deden mij er toe zetten om zoveel mogelijk informatie te verzamelen die ik maar kon vinden. Wat me op viel was dat ik toch regelmatig tegenstrijdige informatie tegen kwam op zowel het internet als in boeken. Ik wil dan ook benadrukken dat onderstaande informatie betrekking heeft op de verzorging waarvan ik denk dat het goed is en dus niet per definitie de juiste manier hoeft te zijn.
De luipaardgekko komt oorspronkelijk uit de zeer droge en warme gebieden van Afghanistan, Iran, Pakistan en India. Het landschap en het klimaat in die gebieden is hard. Droogte, hitte en koude zorgen voor lastige levensomstandigheden. In de winter zijn er temperaturen van -20 °C en in de zomer zijn temperaturen van 50 °C gemeten. De luipaardgekko (Eublepharis macularius) is een hagedis uit de familie gekko's (Gekkonidae) en behoort tot de onderfamilie Eublepharinae. Alle gekko's die behoren tot die onderfamilie hebben beweegbare oogleden. Die oogleden houden hun ogen vrij van stof en zand, wat in hun natuurlijke leefomgeving natuurlijk erg handig is. Het is wel het vermelden waard dat dat alleen gekko's die behoren tot de onderfamilie Eublepharinae beweegbare oogleden hebben. Alle andere gekko's hebben een onbeweegbare 'bril' ter bescherming, die ze met hun tong schoonlikken. De wetenschappelijke naam dankt de luipaardgekko ook aan zijn oogleden: de geslachtsnaam Eublepharis betekent 'echt ooglid' en de soortnaam macularius betekent 'gevlekt'. Verder heeft de luipaardgekko geen hechtlamellen, maar teentjes. Ze kunnen dus niet tegen glas oplopen.
Bijzonder is ook dat luipaardgekko's hun staart kunnen afwerpen wanneer er gevaar dreigt of wanneer er aan vast gepakt wordt. Dit noemen we autotomie en is een afleidingsmechanisme. Ze gebruiken dit om aan vijanden te kunnen ontsnappen. De staart groeit wel weer aan, maar wordt nooit meer zo mooi als ervoor. Wanneer ik mijn luipaardgekko's voer en ze hebben een krekel in het vizier, dan zie je ook regelmatig de staart heftig trillen. Dit zou onderdeel kunnen zijn van afleiding, omdat ze bij het jagen geen oog hebben voor wat er boven hun hoofd afspeelt. Mocht een vogel het gemunt hebben op de gekko, dan is de kans groot dat de staart wordt gepakt, die breekt vervolgens af en de gekko probeert te ontsnappen.
Bij de huisvesting dient er rekening gehouden te worden met hun natuurlijke leefomgeving en dan voor zowel het temperatuurbereik in het terrarium als voor de inrichting. Ik heb mijn terrarium speciaal laten maken door Animal Dream Design. Zij zijn gespecialiseerd in het bouwen van achterwanden. De achterwand heeft een speciale rotsstructuur en is voorzien van verschillende plateaus die de bewoners de mogelijkheid bieden om uit te rusten en hun territorium te overzien in een natuurlijke horizontale houding. Het terrarium heeft twee halogeenspots die voldoende warmte geven en een TL-daglicht lamp, waarvan de ballast is weggewerkt in een warmtesteen die je kunt zien in de linkerhoek van het terrarium op één van de afbeeldingen hierboven (klik voor een vergroting). In principe hebben luipaardgekko’s niet heel veel ruimte nodig. Je kunt makkelijk een paartje in een terrarium van 80x50x50 cm (lxbxh) kwijt. Alleen in een groter terrarium oogt het allemaal wat mooier en minder vol. Ik heb hier 3 luipaardgekko’s in een terrarium van 100x50x50 cm (lxbxh) en 4 andere luipaardgekko’s ook in een terrarium van 100x50x50 cm (lxbxh).
Bij de inrichting kun je je fantasie de vrije loop laten, als je er maar rekening mee houdt dat er voor elke luipaardgekko een schuilplek beschikbaar is. Omdat luipaardgekko’s nachtdieren zijn, zullen zij zich over het algemeen overdag verstoppen onder een stuk steen, hout of in een grotje. Wanneer zij zich niet kunnen verschuilen kan dit stress opleveren bij het diertje en stress kan dan weer de oorzaak zijn dat het diertje ziek raakt.
Wat vaak erg mooi is, zijn flagstones die je bij tuincentra kunt kopen. Flagstones kun je op elkaar stapelen en op die manier geschikte schuilplekken creëren. Wanneer je heel erg creatief bent, kun je ook een mooie achterwand maken in het terrarium. Polystyreen of styrodur is zeer geschikt om zelf een rotswand te maken. Je brengt met een scherp voorwerp of een gasbrander reliëf aan. Eventueel voorzie je de achterwand van plateautjes. En wanneer je er dan een paar lagen tegellijm opsmeert en dat een kleurtje geeft krijg je vaak zeer mooie natuurlijke creaties waar je diertjes dankbaar gebruik van zullen maken. Bijkomend voordeel van zo’n achterwand is dat de diertjes het graag zullen gebruiken tijdens de vervelling. Reptielen vervellen omdat hun huid niet meegroeit, in principe groeien ze dus uit hun velletje. Van het velletje zie je uiteindelijk niets meer terug, dit trekken of schuren ze los en eten ze op!
Luipaardgekko’s zijn echte insectivoren en hun hoofdvoedsel bestaat uit krekels (huiskrekels, Acheta domesticus). Daarnaast geef ik ze ook nog weleens wasmotlarven en jonge treksprinkhanen. Naast insecten lusten luipaardgekko’s ook wel eens een nestmuisje. Vooral zwangere vrouwtjes hebben hier baat bij, want voor het leggen van eieren is er een hoge calciumbehoefte en het skelet van een nestmuisje bevat veel calcium. Je mag het niet te vaak voeren, want een nestmuisje bevat veel vet! Het is wel erg belangrijk dat je alle voedseldieren (met uitzondering van nestmuisjes) bepoedert met een calcium/vitaminepreparaat. In gevangenschap krijgen je reptielen natuurlijk nooit de hoeveelheid vitaminen, calcium en mineralen die ze in de natuur binnen zouden krijgen. Om dat toch te bereiken en om je dieren gezond te houden is het bepoederen van je insecten bij elke voederbeurt erg belangrijk. Hier wordt Vita totaal gebruikt van het merk Repco products.
Aangezien luipaardgekko's woestijndieren zijn en leven in zeer de droge gebieden, kunnen ze goed tegen droogte en lang zonder water. Het komt dus niet zo heel vaak voor dat je ze ziet drinken, maar het is wel degelijk belangrijk dat er iedere dag een vers drinkbakje aanwezig is! Het is verstandig om dit water iedere dag te verschonen in verband met bacteriegroei.
Het kweken met luipaardgekko’s (en dat geldt eigenlijk voor alle reptielen) blijft het mooiste wat er is. Het geeft een enorme kick wanneer je weer twee of meer eieren vindt in je terrarium. Mocht je met de dieren willen kweken, dan is de winterrust wel erg belangrijk. Ze gaan hier in winterrust van ongeveer eind november tot eind maart. Ik voer dan geleidelijk minder en het aantal branduren van de lampen laat ik per week een uur afnemen. De buitenste laag van de eieren bestaat uit kalk, dit kalk wordt uit het lichaam van het vrouwtje onttrokken. Dus wanneer het vrouwtje zwanger is, is het nog belangrijker om je voedseldieren te bepoederen met een calcium/vitaminepreparaat. De eieren worden gelegd in een bakje voorzien met vochtig zand. Ik zelf gebruik altijd een bami-bakje van de chinees. In de deksel knip ik een gat en vul het bakje ongeveer tot de helft met zand. Ongeveer 24 uur nadat de eieren gelegd zijn stop ik ze in een bakje met vochtig vermiculiet. Dit moet heel voorzichtig gebeuren, want de eieren mogen niet gedraaid worden. Reptielen-eieren hebben namelijk een losse dooier en wanneer het ei gedraaid wordt, bestaat de kans dat het embryo wordt dood gedrukt door de dooier. Reptielen-eieren nemen vocht uit hun omgeving op, zonder vocht drogen ze uit, teveel vocht veroorzaakt schimmel. De eieren van gekko's hebben een leerachtige schaal. Naarmate de dagen en weken vorderen en het embryo groeit kun je dit zien aan het ei, want die wordt ook groter.
De temperatuur bepaalt hoe lang het broeden duurt en bepaalt tevens het geslacht. Bij 27 a 28°C komen er na gemiddeld 75 dagen vrouwtjes uit het ei gekropen. Bij 31 a 32°C komen er na 45 dagen voornamelijk mannetjes tevoorschijn. Rond de 30°C is het half om half. Het schijnt zo te zijn dat er bij 34°C weer voornamelijk vrouwtjes te wereld komen, maar dat deze hyperagressief zijn en vaak niet lang leven. Na ongeveer 6 maanden kun je pas echt met zekerheid bepalen of het om mannetjes of vrouwtjes gaat. Waar je dan op moet letten zijn de pre-anale poriën. Alleen mannetjes hebben pre-anale poriën, die in een V-vorm liggen tussen de achterpoten. Daarnaast hebben mannetjes een verdikte staartwortel waarachter de hemipenissen schuil gaan, vrouwtjes hebben deze verdikking niet.
Hieronder kunt u een paring aanschouwen tussen 2 luipaardgekko’s. Dit is een eigen opname.